W jednym z komentarzy pod reklamą konkurencyjnego narzędzia AI padło zdanie, które nas zaczepiło: "korepetycje online, tak samo jak korzystanie z AI, nigdy nie prowadzą dzieci do dobrych wyników na egzaminie". To poważny zarzut i zasługuje na poważną odpowiedź - nie na kolejny slogan, tylko na twardy test.
Egzamin ósmoklasisty i matura z matematyki na poziomie podstawowym odbyły się 5 maja 2026 roku. Wzięliśmy oficjalny arkusz CKE (MMAP-P0-100-2605) w dniu, w którym został opublikowany - zanim gdziekolwiek pojawiły się rozwiązania czy omówienia. Polonek nie mógł mieć tego arkusza w żadnych danych, z których się uczył.
Metodologia była prosta i celowo nieoptymistyczna. Nie kopiowaliśmy tekstu zadań - robiliśmy zdjęcia ekranu arkusza, dokładnie tak jak zrobiłby to uczeń telefonem, i wklejaliśmy je do czatu. Używaliśmy Polonka Lite, czyli tańszego i szybszego z dwóch dostępnych modeli - nie najmocniejszego, jaki mamy. Chcieliśmy sprawdzić realny scenariusz użycia, nie warunki laboratoryjne.
Odpowiedzi porównywaliśmy ręcznie z oficjalnym kluczem odpowiedzi CKE - dostępnym publicznie na arkusze.pl razem z arkuszem.
Wyniki: wszystkie sprawdzone zadania zamknięte - 10 na 10 - zostały rozwiązane poprawnie. Sprawdziliśmy też zadania otwarte, w tym zadanie z geometrii wymagające pełnego toku dowodowego, nie tylko podania wyniku. Odpowiedzi zgadzały się z kluczem, a co ważniejsze - tok rozumowania był kompletny i możliwy do prześledzenia krok po kroku, nie tylko "strzał" w dobry wynik.
To jest różnica, na której nam zależy najbardziej. Polonek nie ma podawać gotowej odpowiedzi do przepisania. Ma tłumaczyć dlaczego dany krok następuje po poprzednim - dokładnie tak, jak wymaga tego podstawa programowa MEN i kryteria oceniania CKE, gdzie punkty dostaje się za tok rozumowania, nie tylko za wynik końcowy.
Nie jesteśmy jedynym głosem w tej sprawie. W 2025 roku badacze z Harvardu przeprowadzili randomizowane badanie kontrolowane na 194 studentach fizyki - jedna grupa uczyła się nowego tematu z korepetytorem AI w domu, druga na zajęciach aktywnych w sali, po czym grupy się zamieniały. Wynik: studenci korzystający z AI osiągnęli ponad dwukrotnie wyższy medianowy przyrost wiedzy niż grupa z zajęć aktywnych - i to w krótszym czasie (49 minut mediana wobec 60 minut na zajęciach). Badanie zostało opublikowane w Scientific Reports (Kestin i in., 2025).
Autorzy tego badania sami podkreślają zastrzeżenie, które jest dla nas kluczowe: to nie był przypadek dania studentom nieograniczonego dostępu do ogólnego chatbota. Korepetytor AI był mocno ustrukturyzowany - prowadził przez zadania sekwencyjnie, zarządzał obciążeniem poznawczym, zachęcał do aktywnego udziału, wspierał nastawienie na rozwój i dawał każdemu uczyć się we własnym tempie. Dostał też szczegółowe, napisane przez wykładowców rozwiązania - co ograniczyło ryzyko halucynacji i pozwoliło na trafną, celowaną informację zwrotną.
Innymi słowy: wartość edukacyjna AI zależy w ogromnym stopniu od projektu, który jest wokół niego zbudowany. Ogólny chatbot ma za zadanie udzielić pomocnej odpowiedzi. Dobry korepetytor musi być zaprojektowany tak, żeby chronić samodzielną pracę myślową ucznia, zadawać właściwe pytania we właściwym momencie, dawać odpowiedź zwrotną na czas - i nie oddawać gotowej odpowiedzi za wcześnie. Dokładnie to staraliśmy się zbudować w Polonku: krok po kroku, zgodnie z kryteriami CKE, nie strzał w dobry wynik.
Dlatego nie publikujemy tego testu jako dowodu na to, że "AI zawsze działa". Publikujemy go jako dowód na to, że konkretne narzędzie, zaprojektowane pod konkretną podstawę programową, poradziło sobie z konkretnym, świeżym egzaminem - i że sprawdziliśmy to sami, zanim ktokolwiek nas o to zapytał.
Jeśli chcesz zobaczyć dokładnie, jak wyglądał ten test, napisz do nas - chętnie pokażemy pełne zrzuty ekranu z rozmowy.